Ofrécense aquí obxectos de coñecemento documentais, gráficos e/ou audiovisuais que ofrecen información sobre diversos sectores e temáticas. Use a busca por palabras ou os filtros de busca para acceder a obxectos actuais de coñecemento audiovisual e documentais útiles para a súa implementación.
Se tes algunha dúbida ou suxestión, podes contactar connosco aquí.
O microbioma da uva é un factor clave que inflúe na composición e no aroma do viño. A biodiversidade autóctona das uvas está ligada á sinatura microbiana responsable das propiedades enolóxicas distintivas de cada rexión, coñecida como o "terroir" microbiano.
Período crítico, estados máis vulnerables, métodos de monitorización, etc.
Francia sempre foi vista como un país de pequenas e medianas explotacións agrícolas, independentes e xestionadas polo propietario e a súa familia.
A entrada en vigor do Regulamento 2016/2031 trouxo consigo numerosos cambios lexislativos. Entre eles está a clasificación das pragas como pragas de corentena, prioritarias e reguladas non de corentena. Esta clasificación, establecida pola Unión Europea, implica niveis específicos de protección e a aplicación de diferentes medidas.
Nos últimos anos, *Eurytoma amygdali* estendeuse por toda a Comunidade Autónoma de Aragón dun xeito similar á súa propagación noutras partes de España, e espérase que esta expansión continúe.
O cultivo de cereais está ligado á propia historia da humanidade. É unha das actividades agrícolas máis antigas e estendidas do mundo. Os cereais, como o trigo, a cebada e o centeo, constitúen a base da dieta dun gran número de persoas e animais en todo o mundo.
Os axentes clarificantes son substancias empregadas durante o proceso de elaboración do viño para mellorar a claridade e a estabilidade dos viños. Os diferentes axentes clarificantes poden alterar a capacidade de eliminación de diferentes xeitos.
O Regulamento básico sobre sanidade vexetal adopta unha nova clasificación das pragas asociadas a plantas, produtos vexetais e outros obxectos. Esta clasificación, desenvolvida nos capítulos II e III do Regulamento (UE) 2016/2031, permite unha mellor priorización das accións e medidas que se deben tomar contra estas pragas e, polo tanto, unha asignación máis eficiente dos recursos.
Lexislación e directrices para o operador profesional
Dous factores principais son necesarios para que apareza unha poboación de herbas daniñas resistentes: - A aplicación dun ingrediente activo nun herbicida consecutivamente durante varios anos - Que a especie específica de herba daniña teña a propensión a desenvolver resistencia
A Diabrotica virgifera virgifera é un escaravello pertencente á familia Chrysomelidae, orixinario de México e considerado unha das pragas máis daniñas do millo.
Nos últimos anos a superficie dedicada ao cultivo de améndoas experimentou un crecemento significativo en Aragón; na actualidade, cultívanse unhas 83.800 hectáreas de amendoeiras.
Os herbicidas clasifícanse segundo o seu modo de acción, que se pode definir como a secuencia de eventos ou procesos que ocorren desde o momento en que o herbicida penetra na planta ata a aparición de fitotoxicidade.
A rendibilidade óptima dunha explotación depende da eficiencia técnica e produtiva, mentres que a produtividade dun animal depende de tres piares: xenética, nutrición e xestión. A xenética, mediante o uso axeitado de programas de selección, permite mellorar os trazos máis desexables desde o punto de vista da produción.
O Plan Nacional para a Conservación dos Recursos Xenéticos Forestais ten como obxectivo dirixir as actividades de conservación xenética previstas no Real Decreto 159/2022, do 1 de marzo, sobre a conservación dos recursos xenéticos forestais e da flora silvestre, así como o seguimento e a avaliación continua dos resultados co fin de estimar o seu grao de resposta aos obxectivos de conservación.
Os últimos quince anos foron un período decisivo para o avance das iniciativas e políticas de conservación a nivel internacional e, en consecuencia, nacional, reflectindo estes acordos globais.
A evidencia acumulada nos últimos anos indica que o lobo ibérico (Canis lupus signatus) presenta unha ecoloxía trófica altamente adaptable, que inclúe a depredación e a carroñería do gando doméstico. Do mesmo xeito que noutros contextos, as perdas de gando debido á depredación son un desencadeante importante dos conflitos arredor da presenza do lobo.
A restauración hidrolóxico-forestal comprende o conxunto de accións necesarias para protexer o solo contra a erosión, defender o territorio contra a seca e as inundacións, aumentar a capacidade de subministración de auga e contribuír á conservación e mellora da funcionalidade do solo.
Aínda que os bosques só cobren o 30 % da superficie terrestre da Terra, estes ecosistemas albergan o 80 % da biodiversidade do planeta, actúan como sumidoiros de dióxido de carbono, liberan osíxeno á atmosfera e proporcionan a infraestrutura orgánica para numerosas e diversas formas de vida.
A loita contra a desertificación require o desenvolvemento de accións en diferentes ámbitos e desde diferentes niveis de abordaxe, prestando sempre especial atención á dimensión socioeconómica do fenómeno.