Grupo Operativo METOVI: Estratexias para a adaptación e mitigación do estrés térmico en ovellas aragonesas

O val do Ebro é unha das zonas que se verán máis afectadas polos pronunciados aumentos de temperatura, as ondas de calor máis frecuentes e a diminución das precipitacións durante as estacións de primavera e verán, que se esperan na conca mediterránea, que foi categorizada como un punto crítico de quecemento global (Giorgi, 2006).

Os animais de granxa sometidos a estrés (incluído o estrés por calor) responden con cambios fisiolóxicos que afectan os eixes simpático-adrenomedular e hipotalámico-hipofisario-adrenal, liberando cortisol. Unha das respostas máis notables na capacidade do animal para adaptarse a altas temperaturas ambientais é unha diminución da inxesta de alimento (He et al., 2018), o que leva a unha redución da produtividade.

Nas granxas de ceba de cordeiros e outras explotacións gandeiras de Aragón, a mortalidade concéntrase nos primeiros días de vida e durante os meses máis cálidos. O cambio climático, á súa vez, pode provocar cambios significativos nos vectores e nas enfermidades, como un aumento no período de actividade vectorial, a introdución de novas especies, a colonización de novas zonas ou a aparición de novas enfermidades.

Este proxecto ten como obxectivo abordar a saúde e o benestar dos cordeiros durante a súa idade de engorde mediante medidas de adaptación ao cambio climático relacionadas coa alimentación e o uso de esencias de plantas aromáticas.